Sneeuw, een oefening in onthaasting

Ik vind dit weer heerlijk. Lekker, sneeuw. Ik word er zo rustig van en eigenlijk kan alles me niet langzaam genoeg gaan. Ik heb ineens geen haast meer, leg me vrij snel neer bij het tempo wat de natuur mij oplegt.

Ik vind het leuk om te zien dat er een tweedeling ontstaat in de wereld om mij heen. Die mensen die zich er niet bij neer willen leggen, gewoon doorgaan, steeds (figuurlijk) hun hoofd stoten of letterlijk hun pols breken. Maar ook die mensen die net als ik een ‘laat-maar-komen-en-wat-niet-komt-komt-niet’ over zich heen hebben.

Voor mij komt de tijd van rust op het allerjuiste moment. Ik moet namelijk rust houden. En nu voelt het niet meer als moeten, het voelt als kunnen. En zo kan ik dus rustig wennen aan het feit dat ik rust moet hebben. Lekker zo’n cirkeltje, dan is alles weer rond 😉

Advertenties

Over thisisdominique

Happy freestyler in a conceptual world.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, Me, Nonsense and more en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s