Mexicaanse hoed

Maandagmorgen. Het sneeuwt. Bij de oprit naar de Waterlinieweg ligt een grote hoed van stro. Zo eentje met een lint, een vrolijke, zonnige Latijns-Amerikaanse hoed. Ik denk dat het een Mexicaanse is. Dat lijkt me zo.

Maar wat doet die hoed daar? Die bolero die zon, zee en strand gewend is. Zo naast de weg, in het gras, bij de prullenbak. Hij ligt half op de sneeuw, half in het groen, het is een raar gezicht. Zonder verleden, zeker zonder hoedenswaardige toekomst. Ik bedoel: wie stapt er nu uit en neemt hem mee?

Ik. Ik stap uit, er is toch file. Pak de hoed op en neem hem mee. Ik zal hem zelf nooit opzetten, maar kon het ding toch ook niet laten liggen. Daarbij rijd ik zo langs de stort met daarnaast de container voor recycling van kleding. Daar zal ik hem neerleggen. Ik hoop dat hij nog gedragen wordt. Door iemand die er net zo’n warm gevoel bij krijgt als ik, toen ik hem daar zo zag liggen.

Advertenties

Over thisisdominique

Happy freestyler in a conceptual world.
Dit bericht werd geplaatst in Me, Nonsense and more. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s